LHC to restart in 2009

Όπως οι περισσότεροι ίσως γνωρίζουμε, ο Μεγάλος Επιταχυντής Αδρονίων (LHC) του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πυρηνικών Ερευνών (CERN) σταμάτησε να λειτουργεί λόγω βλάβης, 10 μέρες μετά την ενεργοποίησή του. Η νέα ανακοίνωση τύπου του CERN τοποθετεί την επαναλειτουργία του επιταχυντή στα μέσα του καλοκαιριού του 2009.

Geneva, 5 December 2008. CERN* today confirmed that the Large Hadron Collider (LHC) will restart in 2009. This news forms part of an updated report, published today, on the status of the LHC following a malfunction on 19 September.

“The top priority for CERN today is to provide collision data for the experiments as soon as reasonably possible,” said CERN Director General Robert Aymar. “This will be in the summer of 2009.”

The initial malfunction was caused by a faulty electrical connection between two of the accelerator’s magnets. This resulted in mechanical damage and release of helium from the magnet cold mass into the tunnel. Proper safety procedures were in force, the safety systems performed as expected, and no one was put at risk.

Detailed studies of the malfunction have allowed the LHC’s engineers to identify means of preventing a similar incident from reoccurring in the future, and to design new protection systems for the machine. A total of 53 magnet units have to be removed from the tunnel for cleaning or repair, of these, 28 have already been brought to the surface and the first two replacement units have been installed in the tunnel. The current schedule foresees the final magnet being reinstalled by the end of March 2009, with the LHC being cold and ready for powering tests by the end of June 2009.

“We have a lot of work to do over the coming months,” said LHC project Leader Lyn Evans, “but we now have the roadmap, the time and the competence necessary to be ready for physics by summer. We are currently in a scheduled annual shutdown until May, so we’re hopeful that not too much time will be lost.”

Full details of the timetable to restart are available in the report published today.
http://press.web.cern.ch/press/PressReleases/Releases2008/attachments/CERN_081205_LHCrestart.pdf

Περί Μηχανικών & Επιστημόνων, το ανάγνωσμα.

Πώς οι Μηχανικοί βγάζουν λεφτά;

Λοιπόν υπάρχει μια αυστηρά Μαθηματική απόδειξη γι΄αυτό το θέμα.
Αρκεί πρώτα απ' όλα να δεχθούμε τα παραπάνω αξιώματα:
Αξίωμα 1: Η γνώση είναι ισχύς (1)
Αξίωμα 2: Ο χρόνος είναι χρήμα (2)
Έχουμε λοιπόν:
Ο κάθε Μηχανικός ξέρει: Ισχύς = (Έργο) / (Χρόνο)
Με βάση τις (1) και (2) έχουμε: Γνώση = (Έργο) / (Χρήμα) =>
Χρήμα = (Έργο) / (Γνώση) (3)
'Άρα λοιπόν, όταν η Γνώση τείνει στο μηδέν το Χρήμα τείνει στο άπειρο, καθώς έχει γίνει Έργο.
Επομένως αποδείξαμε πώς οι Μηχανικοί σήμερα βγάζουν λεφτά!!!

Το λάθος του Αγ. Πέτρου.

Πεθαίνει ένας μηχανικός και πάει στις πύλες του Παραδείσου.
Εκεί ο Άγιος Πέτρος τον ρωτάει:
- Τί δουλειά έκανες;
- Ήμουν μηχανικός, απαντάει.
- Τότε δεν ήρθες στο σωστό μέρος. Στην Κόλαση θα πας.
Οπότε πάει στην Κόλαση, όπου ο Σατανάς τον δέχεται. Όμως ο μηχανικός δεν είναι καθόλου ευχαριστημένος από τις παροχές και τις ανέσεις της Κόλασης. Οπότε, πιάνει δουλειά και αρχίζει να βελτιώνει τα πράγματα. Φτιάχνει ασανσέρ, βάζει κλιματισμό, βάζει καζανάκι στις τουαλέτες κλπ. Σε κάποια φάση λοιπόν, τηλεφωνάει ο Θεός τον Σατανά και τον ρωτάει:
- Τί γίνεται εκεί;
- Ε, μια χαρά. Τα πράγματα έχουν βελτιωθεί πολύ εδώ, απαντά εκείνος.
- Τί μου λες; Πώς έγινε αυτό;
- Ε, να ήρθε ένας μηχανικός και έχει βελτιώσει τα πράγματα, έβαλε κλιματισμό, ασανσέρ, καζανάκι στις τουαλέτες κλπ.
- Μηχανικός; Τί δουλειά έχει ο μηχανικός εκεί; Στείλε τον στον Παράδεισο.
- Τί λες ρε; Δεν στον δίνω.
- Δώσε τον, γιατί αλλιώς θα σου κάνω μήνυση.
- Μπα; Και πού θα βρεις δικηγόρο;

Περί αντιλήψεων...

Οι Μηχανικοί πιστεύουν ότι οι εξισώσεις τους είναι μια προσέγγιση της πραγματικότητας.
Οι Φυσικοί πιστεύουν ότι η πραγματικότητα είναι μια προσέγγιση των εξισώσεων τους.
Οι Μαθηματικοί δεν ενδιαφέρονται.

Μεταξύ φίλων:

Ερ: Έχεις ακούσει ποτέ για κάποιον Στατιστικολόγο ;
Απ: Πιθανότατα!

Ο καθηγητής που με κάνει Γεωμετρία άλλοτε είναι οξύς και άλλοτε αμβλείς αλλά πάντα ορθός.

Το ήξερες ότι ένας Στατιστικολόγος που το κεφάλι του είναι μέσα σ" ένα φούρνο και το πόδι του μέσα στην κατάψυξη, υποστηρίζει ότι στη μέση νοιώθει υπέροχα;

Οι γέροι Μαθηματικοί δεν πεθαίνουν απλώς χάνουν μερικές απ' τις συναρτήσεις τους.

1 + 1 = 3, για μεγάλες τιμές του 1.

-Ξέρεις, η μαμά μου είναι Μαθηματικός. Είναι πολύ καλή στην "επαγωγή" της συμπεριφοράς: "Στο είπα μια φορά, στο είπα ν φορές, στο είπα ν+1 εεε! αμάν πια!".


Ο κουβάς, η κατσαρόλα και το νερό.

Κάποτε, μαζέψανε όλους τους μηχανικούς και τους μαθηματικούς να λύσουν ένα πρόβλημα.
Τους δώσανε έναν κουβά γεμάτο νερό, μια κατσαρόλα κι ένα γκαζάκι. Το ζητούμενο, είναι να βράσουν το νερό.
Συσκέπτονται οι μεν, συσκέπτονται οι δε, ξανασκέφτονται, και τελικά κι οι δύο καταλήγουν στην ίδια λύση:
Θα βάλουν το νερό στην κατσαρόλα, και την κατσαρόλα στο γκαζάκι, ώστε να βράσει το νερό.
Κατόπιν, το πρόβλημα άλλαξε. Τους έδωσαν έναν κουβά άδειο, μια κατσαρόλα γεμάτη νερό, κι ένα γκαζάκι. Το ζητούμενο ίδιο.
Συσκέπτονται οι μηχανικοί, το θέτουν από δω, το θέτουν από κει, τελικά, ύστερα από μισή ώρα, λένε:
"Θα βάλουμε την κατσαρόλα με το νερό πάνω στο γκαζάκι να βράσει"
Συσκέπτονται κι οι μαθηματικοί, το βλέπουν έτσι, το βλέπουν αλλιώς το θέμα, ύστερα από μία ώρα λένε:
"Θα ρίξουμε το νερό στον κουβά, κι έτσι, επαγωγικά καταλήγουμε στο προηγούμενο πρόβλημα, το οποίο έχει λύση!"

Στον ψυχολόγο:

Ένας Μαθηματικός και ένας Φυσικός συνεννοούνται να επισκεφθούν έναν ψυχολόγο ώστε να κάνουν τα απαραίτητα τεστ. Ο ψυχολόγος καλεί πρώτα τον (πεινασμένο ως συνήθως) Μαθηματικό και τον βάζει σ" ένα άδειο δωμάτιο. Τον βάζει να κάτσει σε μια καρέκλα που βρίσκεται στην μια γωνία του δωματίου και στην άλλη γωνία τοποθετεί το αγαπημένο του φαγητό τέλεια σερβιρισμένο πάνω σ" ένα τραπέζι. Του εξηγεί κατόπιν ότι απαγορεύεται να σηκωθεί απ' τη θέση του αλλά κάθε λεπτό θα τον μετακινεί ακριβώς στην μέση της απόστασης με το τραπέζι. Τότε ο Μαθηματικός κοιτάει όλο αηδία τον ψυχολόγο και λέει: "Τιιιιι;;;;; Δεν πρόκειται να το κάνω αυτό το πείραμα!!! Αφού το ξέρεις ότι ποτέ δεν θα φθάσω στο φαγητό!!!" Σηκώνεται απ' τη θέση του βαράει την πόρτα με δύναμη και φεύγει. Κατόπιν ο όλο απορία- ψυχολόγος καλεί τον Φυσικό και αφού του εξηγήσει τη διαδικασία τον ρωτάει: "Συνειδητοποιείς ότι ποτέ δεν θα φθάσεις το φαγητό;". Και του απαντάει ο Φυσικός με ένα μεγάλο χαμόγελο: "Φυσικά! Αλλά θα είμαι αρκετά κοντά για πρακτικές εφαρμογές!".

2 * 2 = ;

Σε ένα συνέδριο με τα πιο ταλαντούχα "μυαλά" δόθηκε το εξής πρόβλημα.
"Πόσο κάνει 2*2;"
Ο Μηχανικός βγάζει το λογαριθμικό του κανόνα τον κουνά πίσω μπρος και στα γρήγορα ανακοινώνει 3,99. Ένας Φυσικός φτιάχνει ένα κατάλληλο πρόγραμμα στον υπολογιστή του και σε λίγη ώρα συμπεραίνει πως το αποτέλεσμα βρίσκεται με αρκετή πειραματική ακρίβεια μεταξύ του 3,98 και του 4,2. Τέλος ένας Μαθηματικός μετά από ώρα σκέψης κοιτάει τους υπόλοιπους με το χαμόγελο της επιτυχίας και λέει: "Δεν ξέρω ποια είναι η απάντηση αλλά είμαι σίγουρος ότι υπάρχει λύση!".

Φωτιά στο ξενοδοχείο!

Ένας Μαθηματικός, ένας Φυσικός και ένας Μηχανικός διανυκτερεύουν σ΄ ένα ξενοδοχείο. Ο Μηχανικός κάποια στιγμή ξυπνάει και μυρίζει καπνό. Σηκώνεται πάει στην πόρτα και βλέπει πως υπάρχει φωτιά στον διάδρομο. Τότε παίρνει έναν κουβά που είχε στο δωμάτιό του για τα σκουπίδια τον γεμίζει νερό, καταβρέχει την φωτιά και επιστρέφει ήσυχος στο δωμάτιό του. Μετά από λίγη ώρα η φωτιά αναζωπυρώνεται.
Ξυπνάει αυτή τη φορά ο Φυσικός, μυρίζει καπνό, οπότε ανοίγει την πόρτα του δωματίου του και βλέπει τη φωτιά στον διάδρομο. Πλησιάζει με προσοχή, βγάζει το κομπιουτεράκι απ' την τσέπη του και αφού υπολογίσει την ταχύτητα των φλογών, την απόσταση, την πίεση του νερού, την τροχιά κλπ σβήνει την φωτιά με την ελάχιστη ποσότητα νερού και ενέργειας που απαιτείται. Κατόπιν γυρνάει ήσυχος στο δωμάτιό του και συνεχίζει τον ύπνο του. Η φωτιά παρόλα αυτά αναζωπυρώνεται ξανά.
Τέλος ξυπνάει ο Μαθηματικός μυρίζεται καπνό και κατευθύνεται στον διάδρομο. Εκεί βλέπει την φωτιά, βλέπει τον πυροσβεστήρα πιο δίπλα οπότε σκέφτεται και λέει "α, υπάρχει λύση!" γυρνάει στο δωμάτιό του και συνεχίζει τον ύπνο.

Περιττοί = Πρώτοι ?

Πρόβλημα: Αποδείξτε ότι όλοι οι περιττοί αριθμοί >=3 είναι πρώτοι.

Μαθηματικός: το 3 είναι πρώτος, το 5 είναι πρώτος, το 7 είναι πρώτος, το 9 δεν είναι, άρα
ο ισχυρισμός δεν είναι αληθής.
Φυσικός: το 3 είναι πρώτος, το 5 είναι, το 7 είναι, το 9 είναι πειραματικό λάθος, το 11 είναι κλπ
Μηχανικός: το 3 είναι, το 5 είναι, το 7 είναι, το 9 είναι, το 11 είναι, το 13 είναι, το 15 είναι, περίπου, το 17 είναι...
Προγραμματιστής: το 3 είναι, το 5 είναι, το 7 είναι, το 7 είναι, το 7 είναι, το 7 είναι...
Βιολόγος: το 3 είναι, το 5 είναι, το 7 είναι, το 9 (δεν έχουν βγει τα αποτελέσματα ακόμη)
Στατιστικολόγος: Ας δοκιμάσουμε μερικούς τυχαία εκλεγμένους αριθμούς: το 23 είναι το 17 είναι, το 11 είναι.
Πωλητής Η/Y: το 3 είναι, το 5 είναι, το 7 είναι, το 9 θα γίνει στην επόμενη έκδοση.

Big Bang by CERN

Αρχίζει αύριο, Τετάρτη 10 Σεπτεμβρίου 2008, το μεγαλύτερο πείραμα στον κόσμο. Στο Πανευρωπαϊκό Κέντρο Πυρηνικών Ερευνών CERN, στα Γαλλο-Ελβετικά σύνορα θα μπει για πρώτη φορά σε λειτουργία ο Μεγάλος Επιταχυντής Αδρονίων, (Large Hadron Collider, ή LHC) σε μία προσπάθεια της επιστήμης να κατανοήσει τη συμπεριφορά του σύμπαντος κατά τις απαρχές της δημιουργίας. Στις εννέα το πρωί σε απευθείας μετάδοση από το διαδίκτυο (στη σελίδα webcast.cern.ch), στα σύνορα Ελβετίας – Γαλλίας, σε ένα υπόγειο (100 m κάτω απ΄τη γη) τούνελ 27 χιλιομέτρων, θα ξεκινήσει η πρώτη φάση λειτουργίας του Επιταχυντή, εκατό μέτρα κάτω από την επιφάνεια της Γης.

Ο LHC θα προκαλέσει περίπου ένα δισεκατομμύριο συγκρούσεις μικροσκοπικών σωματιδίων ανά δευτερόλεπτο και θα δημιουργήσει θερμοκρασίες 100.000 φορές υψηλότερες από αυτή του πυρήνα του Ήλιου, έτσι ώστε να έχουν την ευκαιρία οι επιστήμονες να μελετήσουν τις συνθήκες της γέννησης του σύμπαντος, πριν από 13,7 δισεκατομμύρια χρόνια καθώς και να ερευνήσουν την πιθανή ύπαρξη θεωρητικών σωματιδίων, όπως το μποζόνιο του Higgs.

Ο Ρόμπερτ Αϊμάρ, ο Γάλλος φυσικός που είναι γενικός διευθυντής του CERN εδώ και πέντε χρόνια, πρόβλεψε ότι οι ανακαλύψεις που θα προκύψουν από το ιστορικό πείραμα, θα πυροδοτήσουν μελλοντικά σημαντικές εξελίξεις σε πολλούς τομείς της κοινωνίας. Οι επιστήμονες ανά τον κόσμο περιμένουν με αγωνία να δουν πράγματα που δεν ξέρουν αν υπάρχουν στη φύση (π.χ. άλλες διαστάσεις) ή έστω να επιβεβαιώσουν κεντρικές θεωρίες της φυσικής και της κοσμολογίας, για παράδειγμα ότι υπάρχει το σωματίδιο «μποζόνιο του Χιγκς», που υποτίθεται ότι έδωσε μάζα στην ύλη, ή ότι όντως υπάρχουν η σκοτεινή ύλη και η σκοτεινή ενέργεια. Ή, πάλι, το πείραμα μπορεί να ανατρέψει τις καθιερωμένες θεωρίες και το βασικό κοσμολογικό μοντέλο των φυσικών. Ο Στίβεν Χόκινγκ πάντως στοιχηματίζει ότι ο επιταχυντής σωματιδίων LHC δεν θα βρει το σωματίδιο του Χιγκς.

Τί είναι όμως ο LHC;

Ο Μεγάλος Επιταχυντής Αδρονίων, είναι ένα γιγανταίο επιστημονικό όργανο, ένας επιταχυντής σωματιδίων που χρησιμοποιείται απ΄τους φυσικούς για να μελετήσει τα μικρότερα γνωστά σωματίδια, τα στοιχειώδη σωματίδια ύλης. Προβλέπεται πως θα προκαλέσει επανάσταση στην κατανόηση που υπάρχει αυτή τη στιγμή απ΄το μικρόκοσμο μέχρι και την απεραντοσύνη του σύμπαντος.

Δύο ακτίνες υποατομικών σωματιδίων, των λεγόμενων "αδρονίων" - πρωτόνια ή φορτισμένα ιόντα - θα ταξιδέψουν σε αντίθετες κατευθύνσεις στον κυκλικό επιταχυντή αποκτώντας μεγαλύτερη ενέργεια με κάθε γύρο. Κατόπιν θα αναπαραχθούν οι συνθήκες του Big Bang με τη σύγκρουση των δύο ακτινών σε πολύ μεγάλη ενέργεια. Τα σωματίδια αυτά, θα αναλυθούν κατόπιν, σε ειδικούς ανιχνευτές, σε μια σειρά πειραμάτων αφιερωμένων στον LHC.

Υπάρχουν πολλές θεωρίες για τα αποτελέσματα αυτών των συγκρούσεων, αλλά αυτό που είναι σίγουρο είναι πως ένας νέος κόσμος για τη φυσική θα αναδυθεί από αυτό τον επιταχυντή, καθώς η γνώση για τη σωματιδιακή φυσική θα εκτοξευθεί περιγράφοντας τις εργασίες που λαμβάνουν χώρα στο σύμπαν. Για δεκαετίες το Κλασσικό Μοντέλο σωματιδιακής φυσικής υπηρετούσε τη φυσική στην προσπάθεια κατανόησης των στοιχειωδών νόμων της φύσης, αλλά ποτέ δεν επαρκούσε. Μόνο αυτά τα πειράματα, μεγάλης ενέργειας, στον LHC μπορούν να ωθήσουν τη γνώση, προκαλώντας όσους αναζητούν επικύρωση της υπάρχουσας γνώμης και όσους τολμούν να ονειρεύονται...

Όλα είναι καλά δηλαδή;

Όταν πρωτοανακοινώθηκε το πείραμα, εκφράστηκαν φόβοι πως οι συνέπειες μπορεί να αποβούν μοιραίες, όμως οι επιστήμονες καθησύχασαν τον κόσμο πως δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος και πως ο Επιταχυντής δεν θα "καταπιεί τη Γη".

Κι αν τελικά οι επιστήμονες «παίζουν» με δυνάμεις που τους ξεπερνούν; Αν το πείραμα, άθελά τους φυσικά, καταλήξει να δημιουργήσει μια μαύρη τρύπα που θα καταπιεί το CERN, τη Γενεύη και -γιατί όχι- όλη τη Γη μας; Αν παραχθούν κβαντικά «παροδοξόνια» και όλη η ύλη της Γης μετατραπεί σε «παράδοξη ύλη»; Μήπως το πείραμα ανοίξει το δρόμο για όντα από κάποιο άλλο σύμπαν να επιτεθούν στον πλανήτη μας μέσα από μια «σκουληκότρυπα» στο χωροχρόνο;

Εδώ και χρόνια έχουν ακουστεί τέτοιοι φόβοι - άλλοτε με επιστημονική χροιά και άλλοτε απλώς συνωμοσιολογική. Τις τελευταίες μέρες το CERN έχει κατακλυστεί από γράμματα και ηλεκτρονικά μηνύματα που εκφράζουν παρόμοιες ανησυχίες (δεν είναι σίγουρα άσχετο ότι το CERN πρωταγωνιστούσε αρνητικά στο συνωμοσιολογικό μπεστ-σέλερ «Ιλουμινάτι» του Νταν Μπράουν).

Οι σκεπτικιστές (με επικεφαλής την ομάδα πολιτών και επιστημόνων LCH Kritiks από τη Γερμανία, την Αυστρία και την Ελβετία) έφθασαν μέχρι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων προσπαθώντας -μέχρι στιγμής ανεπιτυχώς- να σταματήσουν το πείραμα, υποστηρίζοντας ότι σε μια περίοδο τεσσάρων ετών οι μαύρες τρύπες λόγω του πειράματος θα αυξηθούν εκθετικά και θα «καταβροχθίσουν» τον πλανήτη εκ των έσω.

Το CERN, για μια ακόμη φορά (μετά την αρχική έκθεση ασφαλείας, που το 2003 έδωσε το πράσινο φως για να αρχίσει η κατασκευή του Επιταχυντή), φρόντισε να δώσει προ ημερών στη δημοσιότητα τη νέα έκθεση ασφαλείας δικών του επιστημόνων και συναδέλφων τους από τις ΗΠΑ και τη Ρωσία, που απορρίπτει τις παραπάνω τρομοκρατικές εκδοχές, τονίζοντας ότι «ο Επιταχυντής είναι ασφαλής» και ότι «οι εικασίες περί κινδύνων είναι σκέτη μυθοπλασία». Σύμφωνα με την έκθεση του CERN, «η φύση έχει ήδη πραγματοποιήσει το ισοδύναμο εκατοντάδων χιλιάδων πειραμάτων στη Γη - και ο πλανήτης μας υπάρχει ακόμα».

Από την άλλη, η αναφορά αξιολόγησης ασφαλείας του πειράματος (με την οποία συμφωνεί το Ινστιτούτο Φυσικής του Λονδίνου), διαπίστωσε ότι ακόμα και αν δημιουργηθούν μαύρες τρύπες (κάτι που οι φυσικοί δεν αποκλείουν, αντίθετα προσδοκούν με αγωνία), θα είναι μικροσκοπικές και θα διαλυθούν σχεδόν αμέσως λόγω ανεπαρκούς ενέργειας, ενώ παράλληλα απέκλεισε την πιθανότητα να δημιουργηθούν τα επίφοβα -και υποθετικά- σωματίδια «παραδοξόνια».

Αν δεν πείθεστε, κρατείστε την ανάσα σας, όταν αύριο το πρωί οι πρώτες ακτίνες σωματιδίων θα κάνουν το γύρο του τούνελ του Επιταχυντή. Αν όλα πάνε καλά, οι συγκρούσεις σωματιδίων από αντίθετες κατευθύνσεις θα αρχίσουν τις επόμενες εβδομάδες (αρχικά με χαμηλή ένταση, που σταδιακά θα μεγαλώνει, ώσπου τα συγκρουόμενα πρωτόνια θα αγγίξουν την ταχύτητα του φωτός). Αν, πάλι, τα πράγματα δεν πάνε καλά, ραντεβού κάπου αλλού στο χωροχρόνο...

Πηγή: e-tipos.com με πληροφορίες από: Zougla.gr και CERN

Aeros ML 866

Ένα εντυπωσιακό, νέου τύπου αεροσκάφος είναι έτοιμο για απογείωση. Το μόνο που απομένει είναι να πάρει έγκριση από την U.S.F.A.A. (United States Federal Aviation Administration).

Ο λόγος για το Aeroscraft ML866. Οι διαδικασίες σχεδιασμού και κατασκευής έχουν βασιστεί σε μια νέα αντίληψη. Η πρωτοποριακή αυτή ιδέα του ML866 προέκυψε από την ανάγκη για πιο πολυτελή και ασφαλή ταξίδια.

Το κυριότερο πλεονέκτημά του είναι ο σχεδιασμός του σκελετού του, ο οποίος λύνει κυριολεκτικά τα χέρια στους μηχανικούς. Έχοντας στην διάθεσή τους ένα τεράστιο και ενιαίο χώρο να εκμεταλλευτούν μπορούν να πειραματιστούν με ένα τεράστιο εύρος επιλογών ως προς την τοποθέτηση των επιμέρους εξαρτημάτων και μηχανισμών. Βάσει των αναγκών μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν προσωπικό σκάφος, η πολυτέλεια του οποίου θα είναι ασύλληπτη και κατ’ επέκταση θα υπόκειται στις απαιτήσεις του κάθε πελάτη. Μπορεί ακόμα να χρησιμοποιηθεί σαν μέσω μαζικής μεταφοράς, όπως με τα σημερινά αεροπλάνα. Σαν αεροσκάφος μεταφοράς εμπορευμάτων, ακόμα και για διαφημιστικό σκοπό.

Ενώ μπορεί να προσγειωθεί σε κάθε τύπου έδαφος (κάθετη προσαπογείωση), ακόμα δεν έχει προσδιορισθεί η διαδικασία απογείωσης και προσγείωσης. Η μέγιστη ταχύτητά του είναι περίπου 220 km/h (όχι και πολύ εντυπωσιακό), ενώ η ταχύτητα πτήσεις μπορεί να κυμανθεί από τα 0 – 185km/h. Φτάνει σε μέγιστο ύψος 3.657km. και μπορεί να διανύσει απόσταση περίπου 5.000km. Οι διαστάσεις του είναι μήκος 64m, πλάτος 32m, ύψος 16m και ο εσωτερικός χώρος του είναι 500 m².

Χρησιμοποιεί τεχνικές αερόστρωμνου (hovercraft) καθώς και αεριοπροωθούμενου (jet) αλληλοσυμπληρούμενες μεταξύ τους ώστε να να δύναται να προσγειωθεί και να απογειωθεί ουσιαστηκά σε κάθε επιφάνεια και σε μικρό χώρο, ενώ ο σχεδιασμός του παραπέμπει σε αερόπλοιο (Zepelin) δίνοντάς του έτσι μεγαλύτερες δυνατότητες αξιοποίησης χώρου. Σύμφωνα με το προσπέκτους του το αεροσκάφος θα δύναται να ανταπεξέρθει σε τρεις βασικές χρήσεις: Ως εμπορικό αεροπλάνο της γραμμής (αν και λόγω χαμηλής ταχύτητας δύσκολα θα αντιμετωπίσει τα σύγχρονα Airbus και Boeing), ως υπερπολυτελές αεροσκάφος ιδιωτικής χρήσης, ή ως αεροσκάφος μεταφοράς φορτίων, όπως χρησιμοποιούνται άλλωστε και σήμερα οι "εμπνευστές" του, τα αερόπλοια. Χαρακτηριστικά, σύμφωνα με τις αρχές του σχεδιασμού του, το αεροσκάφος θα ήταν ικανό να συλλέξει containers από ένα λιμάνι, κατεβαίνοντας όσο χαμηλά χρειάζεται ως αερόστρωμνο, και να τα μεταφέρει εκτός πόλεως δεκάδες φορές ταχύτερα από ότι γίνεται σήμερα.

Τεχνικά Χαρακτηριστικά

Ταχύτητα	0-138 mph	0-222 kmh
Επιχειρησιακό Ύψος	0-12,000 ft	0-3,657 m
Μέγιστη Αυτονομία	3,100 mi	5,000 km
Μήκος	210 ft	64 m
Πλάτος	118 ft	36 m
Ύψος	56 ft	17 m
Μέγεθος Καμπίνας	5,382 ft2	500 m2

Πηγή: http://www.texnikanea.gr/details.php?NEWS_ID=581

http://www.aerosml.com/ml866/model.html

Σκοτεινή Ύλη και Τροποποιημένη Θεωρία της Βαρύτητας

Εδώ και πολλά χρόνια τώρα, οι επιστήμονες αναρωτιούνται γιατί ο Κόσμος διαστέλλεται γρηγορότερα από όσο πρέπει να είναι. Μέσω της συμβατικής γνώσης της φυσικής, ο Κόσμος θα πρέπει να επεκτείνεται με έναν πιο αργό ρυθμό από ότι οι παρατηρήσεις δείχνουν. Η θεωρία της σκοτεινής ύλης, η οποία μέχρι σήμερα έδινε εξηγήσεις για τις αστρονομικές παρατηρήσεις μας και τη σύγχρονη κοσμολογία, βρίσκεται επιτέλους υπό αμφισβήτηση.

"Υπάρχουν δύο κύριες θεωρίες γιατί ο Κόσμος επεκτείνεται τόσο γρήγορα", λέει ο Martin Kunz. "Η μία είναι η τροποποιημένη θεωρία της βαρύτητας και η άλλη είναι η παρουσία της σκοτεινής ενέργειας. Θέλουμε να ανακαλύψουμε πώς να διακρίνουμε ποιά μεταξύ των δύο είναι η αιτία." Η ανίχνευση της διαφοράς μεταξύ της σκοτεινής ενέργειας και της τροποποιημένης θεωρίας της βαρύτητας θα έδινε στους φυσικούς μια καλύτερη άποψη για το πώς λειτουργεί ο Κόσμος. Και η ανίχνευση της τροποποιημένης θεωρίας της βαρύτητας θα πρόσθετε κι άλλα οφέλη γιατί θα μαθαίναμε καλύτερα τη μία από τις θεμελιώδεις δυνάμεις στον Κόσμο.

Πρόσφατα Καναδοί επιστήμονες ανακοίνωσαν πως πιστεύουν πως υπάρχει πολύ καλός λόγος που εξηγεί την αδυναμία μαςνα ανιχνεύσουμε τη σκοτεινή ύλη. Η σκοτεινή ύλη είναι (υποτίθεται) μια μυστηριώδης ύλη η οποία αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος του σύμπαντος.

Η έννοια της ύλης αυτής επινοήθηκε λόγω της ανάγκης μας να εξηγήσουμε τον τρόπο με τον οποίο οι γαλαξίες συνυπάρχουν στο σύμπαν. Η ορατή ύλη, δεν είναι ικανή για να εξηγήσει την κίνηση και τις λοιπές αλληλεπιδράσεις των διαφόρων γαλαξιών με αποτέλεσμα οι επιστήμονες να υποθέσουν την ύπαρξη μιας αόρατης δύναμης, που αντισταθμίζει τη θεωρία της βαρύτητας και που ασκείται κεντρικά σε όλους τους γαλαξίες.

Υπέρ της άποψης αυτής τάχθηκε η επιστημονική κοινότητα όταν τον περασμένο Αύγουστο, αστρονόμοι απ΄το πανεπιστήμιο του Tucson ανέφεραν μια σύγκρουση ανάμεσα σε δυο σμήνη γαλαξιών 3 δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά, γνωστά και ως Bullet Cluster. Το φαινόμενο αυτό προκάλεσε το διαχωρισμό του νέφους της σκοτεινής ύλης απ΄την ορατή.
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα πολλοί επιστήμονες να υποστηρίξουν πως οι παρατηρήσεις αυτές αποδεικνύουν την ύπαρξη της σκοτεινής ύλης ενώ απορρίπτουν εν τη γενέση τους τις εναλλακτικές θεωρίες που δε σχετίζονται με τη σκοτεινή ύλη.

Αντίθετα όμως, οι John Moffat (αστρονόμος απ΄το Waterloo του Καναδά) και ο Joel Brownstein, τονίζουν πως οι πανηγυρισμοί και οι ανακοινώσεις ήταν μάλλον πρόωροι. Σε μια μελέτη η οποία είδε το φως της δημοσιότητας στις 21 Νοεμβρίου, στο περιοδικό Monthly Notices of the Royal Astronomical Society, οι επιστήμονες αναφέερουν πως η Τροποποιημένη Θεωρία της Βαρύτητας είναι δυνατόν να εξηγήσει το φαινόμενο Bullet Cluster χωρίς να καθιστά αναγκαία την ύπαρξη της σκοτεινής ύλης.

Χρησιμοποιώντας εικόνες (φωτογραφίες) του Bullet Cluster απ΄τα διαστημικά τηλεσκόπια Hubble και Spitzer καθώς και τα Chandra X-ray και Magellan στη Χιλή, ανέλυσαν τον τρόπο με τον οποίο η βαρύτητα των σμηνών προκάλεση τη διαστρέβλωση του γαλαξιακού φωτός και κατέληξαν πως η σκοτεινή ύλη δεν αποτελούσε απαραίτητη προϋπόθεση για την εξήγηση των φαινομέων: "Χρησιμοποιώντας την Τροποποιημένη Θεωρία της Βαρύτητας, η ορατή ύλη στο γαλαξιακό σύστημα Bullet Cluster είναι αρκετή για τον υπολογισμό του φαινομένου διαστρέβλωσης του γαλαξιακού φωτός." σχολίασε ο Brownstein, "Συνεχίζοντας την έρευνα και αναλύοντας τις περιπτώσεις άλλων γαλαξιών θα μπρούσαμε να αποφασίσουμε τελικά ποία απ΄τις δύο θεωρίες προσφέρει την καλύτερη εξήγηση για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα το σύμπαν."

ο Moffat συνέκρινε το σύγχρονο ενδιαφέρον και την επιμονή για την ύπαρξη της σκοτεινής ύλης από την επιστημονική κοινότητα με το αντίστοιχο για τον "φωτεινό αιθέρα", μια υποθετική ουσία η οποία στις αρχές του 20ού αι. εθεωρείτο πως αποτελούσε το σύνολο του σύμπαντος και πως μέσο αυτής διαδίδονταν τα κύματα.

"Θα μπορούσαν να αποδεχθούν τη θεωρία της ειδικής σχετικότητας, όμως δεν ήταν ακόμα έτοιμοι να εγκαταλείψουν τον αιθέρα.", λέει ο Moffat, "Ο Αϊνστάιν ήρθε αργότερα και είπε ότι δεν χρειαζόμαστε τον αιθέρα, όλα τα υπόλοιπα ανήκουν στην ιστορία".

Ο Douglas Clowe αστρονόμος και υπεύθυνος της ομάδας η οποία συνέδεσε τις παρατηρήσεις του Bullet Cluster με τη σκοτεινή ύλη, αναφέρει πως εμμένει στην αρχική του πρόταση.

Μέσα σ΄όλα πάντως, ο Kunz, από το πανεπιστήμιο της Γενεύης, και ο συνάδελφός του Domenico Sapone έχουν δημοσιεύσει μια επιστολή στο Physical Review Letters όπου εξετάζουν τις δυσκολίες της διάκρισης μεταξύ της τροποποιημένης βαρύτητας και της σκοτεινής ενέργειας. Η επιστολή έχει τίτλο "Σκοτεινή ενέργεια εναντίον της τροποποιημένης βαρύτητας."

"Υπάρχουν θεωρητικά προβλήματα με τη σκοτεινή ενέργεια", εξηγεί ο Kunz, "και αυτό είχε οδηγήσει τους ανθρώπους να ασπαστούν την τροποποιημένη γενική σχετικότητα του Einstein προκειμένου να πάρουν την τροποποιημένη θεωρία της βαρύτητας, την οποία μερικοί σκέφτονται ότι θα εξηγούσε την διαστολή του σύμπαντος". Το πρόβλημα, λέει, μπαίνει όταν προσπαθεί κάποιος να παρατηρήσει ένα από αυτά τα φαινόμενα. "Δεν μπορούμε να παρατηρήσουμε είτε τη σκοτεινή ενέργεια είτε την τροποποιημένη βαρύτητα άμεσα. Μπορούμε μόνο να παρατηρήσουμε πώς συμπεριφέρονται οι γαλαξίες."

Πηγή: Pathfinder,Physics4u

Τί είναι όμως η Σκοτεινή Ύλη;

Η σκοτεινή ύλη προτάθηκε απ΄τους αστρονόμους για να εξηγήσουν τα κενά μεταξύ της θεωρητικής προσέγγισης, με βάση τη γνώση που έχουμε σε ό,τι αφορά τα βαρυτικά πεδία καθώς και την εποπτεία της ορατής ύλης και την πραγματική συμπεριφορά των ουράνιων σωμάτων. Ακριβώς όπως λέει ο Moffat πρόκεται για κάτι αντίστοιχο του Ηλιακού Αιθέρα ή ακόμη καλύτερα αυτού που οι αρχαίοι ονόμαζαν ως "τάση των σωμάτων" να πάρουν μια συγκεκριμένη καθ΄ύψος θέση.. (γη, νερό, αέρας, φωτιά) μια και δεν μπορούσαν να εξηγήσουν την παγκόσμια έλξη με άλλο τρόπο.

Σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες οι αστρονόμοι ανακάλυψαν πως η συμπεριφορά αυτή θα μπορούσε ίσως (αν και με ατέλειες) να εξηγηθεί αν υπήρχε μια "Σκοτεινή Ύλη" και κάμποσοι γαλαξίες αποτελούμενοι απ΄αυτήν. Η ίδια ύλη επίσης θεωρείται πως αποτελεί τμήμα και των υπόλοιπων γαλαξιών. Έτσι σύμφωνα με μελέτη τριών επιστημόντων απ΄το Cambridge μπορεί να υπάρχουν γαλαξίες από σκοτεινή ύλη σε αναλογία 100:1 με τους γνωστούς μας ορατούς γαλαξίες.

Ο Dr Neil Trentham, ένας από τους επιστήμονες που πρόβλεψαν την ύπαρξη των σκοτεινών γαλαξιών λέει πως από την εικόνα φαίνεται πως υπάρχει άφθονη σκοτεινή ύλη και πως οι πλειοψηφία των γαλαξιών είναι αυτής της μορφής. Η επιτυχία αυτής της θεωρίας υποστηρίζουν οι επιστήμονες θα κριθεί από τη φύση της σκοτεινής ύλης, που είναι ακόμη άγνωστη. Αν έχουν κατασκευαστεί εξ'ολοκλήρου από στοιχειώδη σωματίδια, οι σκοτεινοί γαλαξίες μπορεί να δρούν σαν βαρυτικοί φακοί, παραμορφώνοντας την εμφάνιση των μακρινών φωτεινών γαλαξιών που βρίσκονται πίσω από αυτούς.

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη σκοτεινή ύλη:
focusmag.gr
physics4u.gr
in.gr


Και τί είναι η Τροποποιημένη θεωρία της Βαρύτητας;

Μια τροποποιημένη θεωρία της βαρύτητας θα μπορούσε να εξηγήσει ένα από τα μεγάλα μυστήρια της αστρονομίας: πώς οι σπειροειδείς γαλαξίες περιστρέφονται χωρίς να διασκορπίζονται.

Η αγαπημένη θεωρία είναι ότι η σκοτεινή ύλη στους γαλαξίες παρέχει την απαραίτητη πρόσθετη βαρυτική έλξη. Αλλά ένας Ισραηλίτης, ο φυσικός Mordechai Milgrom είχε μια διαφορετική ιδέα. Αρχές της δεκαετίας του 1980, βρήκε μια θεωρία που την ονόμασε Τροποποιημένη Νευτώνειο Δυναμική ή MOND, στην οποία μια πολύ ισχυρή βαρύτητα παίρνει τη θέση της σκοτεινής ύλης.

Παρά την έρευνα δεκαετιών, η σκοτεινή ύλη η οποία υποτίθεται ότι συγκρατεί τους γαλαξίες πουθενά ακόμα δεν μπορεί να βρεθεί. Ο Matthew Chalmers περιγράφει πώς μερικοί φυσικοί νομίζουν ότι έχει περισσότερο νόημα να αλλάξει η θεωρία της βαρύτητας, αντί να ψάχνουμε για τη σκοτεινή ύλη.

Στη διπλανή εικόνα φαίνεται ο τρόπος που εξηγείται η κίνηση του γαλαξία NGC 1560, με βάση τη θεωρία της βαρύτητας του Newton (γαλάζιο χρώμα), με βάση τη θεωρία της βαρύτητας του Newton, λαμβάνοντας υπ΄όψιν όμως και την επίδραση της σκοτεινής ύλης (κόκκινο χρώμα), καθώς και με βάση την τροποποιημένη θεωρία της βαρύτητας (πράσινο χρώμα). Με μωβ τα πειραματικά δεδομένα που έχουμε στη διάθεσή μας.
Παρατηρούμε λοιπόν, πως αν και η "σκοτεινή ύλη" εξηγεί αρκετά καλύτερα απ΄την απλή θεωρία της βαρύτητας, ποσοτικά την κίνηση του συγκεκριμένου γαλαξία, χάνει ακόμη κι απ΄αυτήν ποιοτικά (μορφή της καμπύλης). Αντίθετα η MOND (τροποποιημένη θεωρία της βαρύτητας) κάνει πολύ καλύτερη πρόβλεψη ποιοτικά και ποσοτικά!

Αυτά τα αποτελέσματα παρατηρούνται τον τελευταίο καιρό σε όλους τους μεμονωμένους γαλαξίες που μπορούμε να παρατηρήσουμε, με αποτέλεσμα να μπουν οι πρώτοι σπόροι της αμφιβολίας. Έτσι το 1983, ο Mordehai Milgrom, που είναι τώρα στο Ίδρυμα Weizmann στο Ισραήλ, ισχυρίστηκε ότι θα μπορούσε να εξηγήσει την ανώμαλη περιστροφή των γαλαξιών χωρίς την επίκληση της σκοτεινής ύλης. Αντί για να την χρησιμοποιήσει, τροποποίησε το τύπο του Νεύτωνα έτσι ώστε υπό ορισμένες συνθήκες η βαρυτική δύναμη μεταξύ δύο σωμάτων να μειώνεται πιο ήπια από το αντίστροφο τετράγωνο της μεταξύ τους απόστασης. Η βασική ιδιότητα της θεωρίας του Milgrom - που ονομάστηκε Τροποποιημένη Νευτώνεια Δυναμική, ή MOND - ήταν ότι η τροποποιημένη συμπεριφορά αλλάζει κάτω από μια ορισμένη κλίμακα επιτάχυνσης, κι όχι ανάλογα με την απόσταση. Με εντυπωσιακό τρόπο, ο Milgrom ήταν σε θέση να βρει την τιμή αυτής της καθολικής παραμέτρου, έτσι ώστε η MOND να περιγράφει τη δυναμική των γαλαξιών εξαιρετικά καλά, ενώ αλλού να διατηρείται η νευτώνεια βαρύτητα.

Αλλά οποιαδήποτε εναλλακτική θεωρία της βαρύτητας πρέπει να υπολογίζει κάτι περισσότερο από τη δυναμική μόνο των γαλαξιών. Ειδικότερα, πρέπει να είναι σε θέση να εξηγήσει τον τρόπο που το φως κάμπτεται από τα τεράστια αντικείμενα - μια κεντρική πρόβλεψη της γενικής σχετικότητας που επιβεβαιώθηκε εντυπωσιακά κατά τη διάρκεια της ηλιακής έκλειψης του 1919. Η πιο εντυπωσιακή εκδήλωση αυτού του φαινομένου είναι ο βαρυτικόε εστιασμός, φαινόμενο με το οποίο οι γαλαξίες ή τα σμήνη των γαλαξιών αναγκάζουν το φως από τα μακρινά αντικείμενα του υποβάθρου, να δείχνει σαν να έχει προέλθει από πολλές διαφορετικές πηγές.

Όπως και με τη δυναμική των γαλαξιών η γενική σχετικότητα είναι ανίκανη να υπολογίσει τη δύναμη μερικών βαρυτικών φακών, χωρίς την προσθήκη των κατάλληλων κατανομών της σκοτεινής ύλης στον χώρο, "με το χέρι" ώστε να ερμηνεύονται τα δεδομένα.

Έχοντας η αρχική θεωρία MOND σαν ρίζα την νευτώνεια μηχανική, δεν θα είχε καμία ελπίδα να εξηγήσει την κάμψη του φωτός. Επιπλέον, ο απλός τύπος του Milgrom παραβίαζε διάφορους βασικούς νόμους της φυσικής, όπως η διατήρηση της ορμής. Αυτό προέτρεψε τους θεωρητικούς στη δεκαετία του '80 και τη δεκαετία του '90, ειδικότερα το Milgrom, το Robert Sanders του πανεπιστημίου του Γκρόνινγκεν στην Ολλανδία και τον Jacob Bekenstein στο εβραϊκό πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ, να καταπιαστούν με τη μετατροπή της MOND σε μια πλήρως αναπτυγμένη θεωρία. Έτσι το 2004 ο Bekenstein δημοσίευσε μια σχετικιστική έκδοση της θεωρίας, που ονομάστηκε Θεωρία Διανυσματικού Βαθμωτού Τένσορα, ή TeVeS. Είναι η θεωρία που έχει κάνει πολλούς αστρονόμους, αστροφυσικούς και κοσμολόγους να αρχίσουν να αντιμετωπίζουν τις εναλλακτικές θεωρίες της βαρύτητας σοβαρότερα.

Πηγή, περισσότερα: www.physics4u.gr